Eskiden güzeldi olum bu işler.. Şimdi çocukluğumu özlüyorum ben.. hemen kim özlemez ki mısına koyim demeyin olum bi dinleyin.. Benim çocukluğumda özlediğim kırlarda koşup, kedi köpeklerle oynadığım masalsı hikayeler değil, ben okulda fenomen olduğum ilkokul, ortaokul yıllarımı özlüyorum, "olum sen mal mısın birinci olacağını bildiğin sınava niye para verip giriyosun" diyen arkadaşlarımı özlüyorum, her satranç turnuvasında birinci olup çeyrek altın almayı özlüyorum, okuldaki kadın hocalarla masa tenisi maça yaparken ergen arkadaşlarımın "olum topu fileye kısa atta biz arkadan hocaya bagalım mısına goyam" deyip, benim de hocaları masanın üzerine yatırdığım günleri özlüyorum, özlüyorum göğsümü en kevallisinden gerip gezdiğim günleri, özlüyorum işte anasını satim en derinden iç çekerek...
Eskiden güzeldi olum bu işler.. Şimdi çok değiştim ben.. Vasat bir öğrenci oldum anasını satim.. Her sınav sonucu açıklandığında "Allah razı versin, bugünde doyduk, Allah bereket versin buda yeter, bugünde yolumuzu bulduk" gibi deyişlerle mahalle esnafına bağlar oldum.. Oysa bu muydu Üniye gelirken hayallerim.. Bu okulun "bizi tercih ettiğiniz için minnetarız" deyip adına tören düzenlediği 11 öğrenciden biriyim olum ben.. Tarihte adım var benim :S ((Hadi lan o kadarda değil diyenler tıklayın efenim - fotoda onca kişiden arkaya itilen 2 kişiden biri oldum yine..uzun olmanın mısına...))
Eskiden güzeldi olum bu işler.. Eskiden kanaat notu vardı anasını satim.. Hocalar ceketlerinin iç ceplerinde küçük bir not defteri çıkarır, yaramazlık yapan öğrencinin not sayfasına kurşun kalemle ufacık bi "0" koyardı.. Bilirdin karne zamanı hükümsüz olacaktı o "0", çoğu zaman hükümsüz olduğu gibi ama sıcaktı, samimiydi anasını satim... Şimdi kullanmayı bilmedikleri adına OBS ÇOMÜ dedikleri bi otomasyon buldular.. Sela verilerken, hocanın merhumun adını söyleyeceği anı bekler gibi bekliyoruz notlarımızın açıklanmasını o saçma sitede.. üzüntüyle, öfkeyle ve nedensiz bi heycanla.. Çok samimiyetsiz oldu artık bu işler, boş verdiğin kağıda 10 veriyolarda, 59da bırakırken demiyor hiç biride "bu çocuk adını yazmış anlaşılan mal değil, 60 yapayımda 1 puanda benden olsun" diye..
Eskiden güzeldi olum bu işler.. Şimdi bide sınavsız ikinci Üni tuzağına düştüm sanki bi halt olacakmış gibi.. Tam bir para tuzağı, tam bir ticarethane.. Ünilerdeki harçları kaldırıp bunu itelediler elimize bi umutla, biz de tuttuk fütursuzca.. hiç düşünmeden her verileni tuttuğumuz gibi bunuda tuttuk işte.. Daha sabahında başlıyor paralı eziyet, tıklım tıklım otobüslerde pandik atak geçiriyosun artık yediğin pandiklerden.. Ben demiyorum ki pandik atma diye yine at ama hobi olarak at.. Abartma mısınanananan.... Paralı eziyet pandikle sınırlı değil anasını satim sınava girerken arama bahanesiyle polis olduğunu iddia ettiği ibne görünümlü bi herih seni herkesin önünde elliyor.. burdan herkesin önünde olmasa elletcen manasını çıkarmayın mk, demek istediğim düşünsenize o adamın polis olmadığını, ibne görünümlü bi adam geliyo başlıyo senin oranı buranı ellemeye, sende buna razı geliyosun elini kaldırıp o zevkini alana kadar elletmeye devam ediyosun.. Ben yine de elletmiycem demiyorum tamam herkesi elliyolar ama ben de beni elleyecek polisi seçme hakkımı kullanmak istiyorum arkadaşım, parasıyla değil mi ? 500 lira verip yılda 4 defa bu eziyeti çekeceksem eğer beni kadın bi polis arasın en azından ibne görünümlü herif kadar avuçlamaz mısına koyim. Tacizi meşrulaştırdılar anasını satim ülkede... evet yetmez ama buna da evet.. elleyin UlAn !
Yediğim ilk pandiğin tadı hala damağımda..
Diyeceklerim bu kadar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder